[นิยาย] รีวิว Chef's Menu สูตรรัก เมนูร้อน

(เครดิตรูปปก : m.se-ed.com)

ชื่อเรื่อง : Chef's Menu สูตรรัก เมนูร้อน

สถานะ : 2 เล่มจบ

สำนักพิมพ์ : Gemini Publishing

ผู้แต่ง : เฉิงเสวี่ยเซิน

แนวเรื่อง : โรแมนติก, BL

ความรู้สึกหลังอ่าน

เนื้อเรื่อง :

ที่ปรึกษาการลงทุนหน้ายิ้มเคลือบยาพิษ หลินชางเสวียน - เชฟผู้จริงจังใจเย็นแต่อ่อนโยนขัดกับภาพลักษณ์ เฉิงอวี๋

จากเรื่องย่อหลังปกนึกว่าจะมาแนวโรแมนติก Slice of life อ่านได้เรื่อยๆ ออกแนวอบอุ่น แต่มีอะไรในเนื้อเรื่องเยอะกว่าที่คิด ค่อนข้างจะเกินคาดอยู่เหมือนกัน 

🚩การนอกใจ, ความรุนแรง, ความรุนแรงในครอบครัว(พ่อนายเอก), วางยา, มีฉากปาร์ตี้มั่วสุมเหล้ายาและเซ็กซ์ (ตัวหลักถูกลากเข้าไปพัวพันแต่ไม่ได้ไปมั่วสุมกับเขา), มีฉากพระเอกลักหลับ (ในระดับกอดจูบลูบคลำ) ตอนนายเอกหลับ

ในเรื่องแม้จะใช้การบรรยายแบบบุคลลที่ 3 แต่มุมมองการเดินเรื่องส่วนใหญ่เป็นมุมนายเอกซึ่งค่อนข้างโทรลพอสมควร ทั้งด้วยฟิลเตอร์หนาๆ และทั้งความการละครของพระเอก ดังนั้นขอแจงให้ชัดตั้งแต่ต้นก่อนเลยว่าเชฟ (ผมดำ) เป็นรับ และพ่อหนุ่มที่ปรึกษาผู้บอบบาง (เหรออออ) เป็นรุกค่ะ ไม่มีสลับ

เข้าเรื่องเลยนะคะ

แฟนหนุ่มของเฉิงอวี๋มีความสัมพันธ์คลุมเครือกับรุ่นพี่ที่ทำงานซึ่งมีตำแหน่งเป็นหัวหน้า (ตามหลังปกเลย ตาคนนี้คือหลินชางเสวียน พระเอกของเรื่องนั่นเอง) แม้ได้เจอไม่บ่อยนักแต่เจอชายชู้ (...) ทีไรเป็นต้องสัมผัสได้ถึงความไม่ชอบใจของอีกฝ่าย เฉิงอวี๋อดทนเพราะรักแฟน แล้วยังเป็นแฟนคนแรกในชีวิตด้วย แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนเป็นฝ่ายบอกเลิก สังคมแวดล้อมไม่ได้เหมือนกับแฟนแท้ๆ แทนที่จะเลิกแล้วจบ ดันไม่จบง่ายๆ ซะงั้น อยู่มาวันหนึ่งแฟนเก่าโทรมาหากลางค่ำกลางคืน ขอให้มารับตัวเองที่กำลังเมา เฉิงอวี๋เป็นคนดี ตั้งใจจะไปรับเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ปรากฏว่าพอตัวเองปรากฏตัวถึงได้รู้ว่าความหวังดีถูกเหยียบย่ำ แฟนเก่ากำลังกินดื่มหมดสภาพอยู่กับพวกคุณชายเสเพล และเฉิงอวี๋ถูกใช้เป็นหัวข้อพนันเท่านั้น คุณชายโจว (ออร่าชายชั่วฟุ้ง) บอกว่าจะรับคนกลับเหรอ งั้นดื่มดิ จริงๆ แล้วเหล้าดีกรีแรงที่ส่งมาให้ไม่ควรกินสุดๆ แต่เฉิงอวี๋ก็กิน...ผลคือคอแข็งยังไงก็น็อก แถมไปทำให้คุณชายโจวโมโหฐานท้าทายอีกต่างหาก รอดมาได้เพราะชางเสวียนแท้ๆ

เฉิงอวี๋ที่ปกป้องพนักงานตัวเล็กๆ จนโดนหัวหน้าประสาทเสียไล่ออกซวยซ้ำซ้อน เลิกกับแฟนไม่พอ ชีวิตยังมาติดพันกับหลินชางเสวียน วันที่หลินชางเสวียนพามาส่งถึงรอดจากการโดนจับกดหวุดหวิดแต่คนแซ่หลินทิ้งถุงยางใช้แล้วไว้เป็นของดูต่างหน้า (จัดฉากค่ะ นางสะตอ (¬‿¬ ) ) แถมยัง (แอ๊บ) ตีเนียนเหมือนสาวน้อยถูกรังแกอีก... 

เฉิงอวี๋จับพลัดจับผลูได้ทำงานเป็นหัวหน้าเชฟร้านบาชิกของตระกูลไป๋ ซึ่งคุณชายไป๋ที่เปิดร้านอาหารเมนูจับคู่แปลกพิสดารและไปตามตื๊อเฉิงอวี๋มาเป็นหัวหน้าเชฟก็คือเพื่อนเก่าแก่ของชางเสวียน...ยิ่งสลัดคนแซ่หลินไม่หลุดไปกันใหญ่ อย่างไรก็ตาม เมื่อได้ทำความรู้จักมากขึ้น เฉิงอวี๋ค่อยรู้ว่าตัวเองเข้าใจชางเสวียนผิดไปหลายเรื่องมากและมองอีกฝ่ายดีขึ้น ไม่ได้ต่อต้านเท่าช่วงแรก ตัวอย่าง คือ ชางเสวียนที่เคยได้ยินมาไม่ชอบปลา (ปลา = อวี๋) เคยเข้าใจว่าเป็นการแสดงความเป็นปรปักษ์ถึงบอกว่าไม่กินเมนูปลา แต่ชางเสวียนทริกเกอร์ปลาจริงๆ สมัยก่อนเคยเลี้ยงปลาทอง รักมาก แม่เลยเอาปลาทองที่เลี้ยงไว้มาต้มแล้วบังคับให้กิน เฉิงอวี๋ได้ยินแล้วอึ้ง คนอ่านเองก็อึ้งค่ะ 〣( ºΔº )〣 

เนื้อเรื่องของตัวละครหลักดำเนินไปพร้อมกันๆ (ส่วนใหญ่อยู่ในมุมเฉิงอวี๋) 

ฝั่งเฉิงอวี๋คือการดูแลร้านในฐานะหัวหน้าเชฟพร้อมๆ กับรับมือไป๋หลี่ที่มีแต่ใจอยากเปิดร้านแต่ไม่มีความรู้ด้านอาหารและบริหารไรไม่เป็น โผล่มาเพื่อทิ้งคอนเสปเมนูยากๆ ไว้ให้แล้วจากไป หัวหน้าเก่านิสัยแย่ก็สกัดดาวรุ่ง หางานให้อยู่เรื่อยๆ เพื่อผลักดันร้านใหม่และตัวเอง เฉิงอวี๋จึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันทำอาหาร

ทางด้านชางเสวียน ทุกๆ วันหัวหมุนอยู่กับการทำงานหาเงิน ต้องอยู่ร่วมกับคนรวยมีอำนาจ (พวกคุณชายโจวนั่นแหละ) ยิ้มการค้ารับมือจนเหนื่อยใจ ถึงหน้าด้านไปขอข้าวเฉิงอวี๋กินบ่อยๆ และได้ข้าวกล่องกลางวันมากินแต่โจมตีรุกจีบยังไงก็ไม่สะเทือน o(TヘTo)

กว่าเฉิงอวี๋จะรู้ว่าไอ้คนที่เหมือนจะเป็นชายชู้จนแตกหักกับแฟนเก่ากำลังจีบตัวเองอยู่ก็จบเล่มแรกพอดี

ถัดจากนี้มีสปอยเยอะหน่อย

เฉิงอวี๋เจอแฟนครั้งแรกในที่เที่ยวกลางคืน (ปกติไม่ไป) ร้านมีกิจกรรมพอดี ให้ใส่เบอร์โทรตัวเองไว้ แล้วหยิบเบอร์โทรคนอื่นออกมา จะรอรับสายก็ได้ หรือจะโทรไปตามเบอร์ที่ได้มาก็ได้...และเฉิงอวี๋ที่เป็นคนเงียบๆ เก็บตัวไม่ได้ก๋ากั่นใจกล้าย่อมไม่ได้โทรไป เป็นฝ่ายรับสาย แล้วก็ได้แฟนคนแรกจากเหตุการณ์นี้

ตอนนั้นเฉิงอวี๋รับโทรศัพท์ 2 ครั้ง

ความจริงแล้วคนที่ได้เบอร์เฉิงอวี๋ไปคือชางเสวียน (เห็นหน้าใหม่เลยใช้เส้นสนกลในไปเอาเบอร์มา)

คนที่โทรมาหาเฉิงอวี๋สายแรกแล้วไม่ยอมพูดอะไรก็คือชางเสวียนอีก คนที่สองค่อยเป็นแฟน (ซึ่งกลายเป็นเก่าแล้ว! by ชางเสวียน)

ชางเสวียนคิดว่ายังไงก็ไม่มีรักแท้ในที่แบบนี้หรอกเลยโยนเบอร์ไปให้แฟนเก่า การตัดสินใจครั้งนี้เลยเป็นปมในใจ รู้สึกเสียใจภายหลังว่าไม่น่าทำแบบนั้นเลย ไม่งั้นได้คบเฉิงอวี๋ไปนานแล้ว อดเป็นผู้คนแรกของเฉิงอวี๋เลย พอมาเจอเฉิงอวี๋แล้วชอบเขา ในหัวมีแต่คำว่า 'ของฉัน' กับ 'เอาคืนมา' เต็มไปหมด 

(ถึงชางเสวียนจะแสดงออกเหมือนให้ความหวังจนทำคนอื่นโลเลสำเร็จ แต่มีการกระทำที่จริงใจอยู่อย่างคือตานี่มันกะไปกินข้าวฟรี หลงเสน่ห์ปลายจวักจนไปกินข้าวกลางวันกับแฟนชาวบ้านตลอดๆ อยากกินข้าวกล่องแห่งรักฝีมือเฉิงอวี๋ขนาดนั้นเลยแหละ)

ชางเสวียนเริ่มสนใจเฉิงอวี๋เพราะมีคนทำตัวเป็นวิทยุกระจายเสียงมาโม้แฟนให้ฟัง เห็นข้าวกล่องที่ทำมาอย่างเอาใจใส่ เห็นบุคลิกท่าทางน่าประทับใจ จากนั้นถึงจะไม่ชอบการรวมตัวเที่ยว แต่ถ้าแฟนเฉิงอวี๋เป็นคนชวนก็จะไปด้วยทุกครั้งเพราะนานๆ ทีจะมีโอกาสได้เจอเฉิงอวี๋บ้าง ซึ่งยิ่งเวลาผ่านไปก็มีแต่จะชอบเขามากขึ้นเรื่อยๆ แต่พี่แกเห็นความสุขเฉิงอวี๋สำคัญกว่า มิหนำซ้ำท่าทางเฉิงอวี๋ยังเหมือนรุกด้วย ฟ้าไม่เข้าข้างชัดๆ...ตัดใจก็ได้ เดชะบุญ บัฟพระเอกทำงาน แฟนเฉิงอวี๋อดรนทนไม่ไหวมาสารภาพรักตัวเอง แถมยังได้ไปเห็นรูปในโทรศัพท์ที่ทำให้รู้ว่าเฉิงอวี๋เป็นรับ...ขนาดนี้แล้วก็เลยแหย่ขาเข้าไปขัดความสัมพันธ์ชาวบ้านเข้าจริงๆ ได้เวลาขอคืน! 

ช่วงท้ายเรื่อง เพราะมีบุญคุณความแค้นกับตระกูลโจวมาตั้งแต่รุ่นแม่ ชางเสวียนเป็นลูกนอกสมรส มีแต่แม่ แต่แม่ก็ใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัวและโดนกดดัน ตอนหลังแม่ฆ่าตัวตายเลยต้องไปอยู่สถานสงเคราะห์ อาศัยสมองกับความมานะสอบทุนผลักดันตัวเองจนประสบความสำเร็จ เจ้านาย (ประธานที่ทำงาน) คนปัจจุบันเป็นเพื่อนเก่าแม่ คอยดูแลอยู่ห่างๆ ส่วนตัวชางเสวียนเป็นที่ปรึกษาทางการเงินหาเงินให้ตระกูลโจว (ฟีลลูกค้า) เมื่อมาถึงจุดหนึ่ง ชางเสวียนที่อดทนเป็นหมาใช้ให้คุณนายโจวฟิวส์ขาดหงายไพ่นำข้อมูลเส้นทางการเงินไม่สะอาดมาทุบคน แน่นอนว่าตัวชางเสวียนก็โดนหางเลขกลายเป็นมีคดีติดตัวและล้มละลาย แต่ทำให้คนบ้านนั้นติดคุกกับริบทรัพย์ก้อนโตได้ก็พอใจแล้ว แถมยังระเห็จตัวเองไปขออยู่กับผู้อีก (...จ้ะพ่อ ( ͡• ͜ʖ ͡• )) เฉิงอวี๋รู้ว่าชางเสวียนมีคนอื่นให้พึ่งอีก เจ้านายรวย เพื่อนก็รวย แต่มองว่าหมาเลือกเจ้าของเลยปล่อยเลยตามเลย เอาเถอะ ให้มาอยู่ด้วยก็ได้ (เชฟคะ...!)

รวบรัดช่วงท้ายก็คือไอ่หมามันจีบติดจนได้ แม้จะถังแตก แต่ก็ได้งานใหม่เพราะมีบุญคุณความแค้นกับหลายคน มีคนพร้อมอ้าแขนรับเข้าทำงานอยู่ดี ดังนั้นฮีเลยกลับมาเฉิดฉายอีกรอบ (ตายยากจริง ชิ) ส่วนการแข่งขันทำอาหารก็ผ่านไปด้วยดี เฉิงอวี๋ไม่ได้ถือโทษอะไรหัวหน้าเก่าและพูดเรื่องที่อยากพูด รวมทั้งคัมเอาท์ด้วย เราชอบที่เฉิงอวี๋ไม่ได้ชนะเลิศแต่ได้คะแนนดีในการแข่ง ดูไม่ซูเกินไปเพราะในวงการมีคนมากประสบการณ์และเก่งกว่าอยู่จริงๆ

พูดถึงฉาก nc ปิงเหอจากตัวร้ายฯ ร้องไห้ตอนเน้ด ชางเสวียนก็ร้องค่ะ ถึงปกติจะการละครเป็นว่าเล่นแต่อันนี้ร้องจริง (ต่างกับน้ำตาปลอมของปิงเม่ย...) กลัวผู้เจ็บ กลัวผู้ไม่ชอบ ครั้งแรกเป็นตัวชี้วัดสำคัญ อยากทำให้เขาประทับใจ เฉิงอวี๋ไม่ค่อยสนใจเรื่องอย่างว่า ถ้าต่อต้านขึ้นมาหลังจากนี้อยู่ลำบากแน่ๆ ฉะนั้น พอเริ่มไปแล้วเห็นท่าไม่ดีเลยน้ำตาไหลพราก แต่สุดท้ายก็ผ่านไปได้ราบรื่นแหละนะ พยายามได้ดีมากพ่อหนุ่ม *ตบไหล่*

ช่วงเทียวไล้เทียวขื่อตามจีบ ชางเสวียนมือไม้อยู่ไม่สุขและคอยตีขลุมหยอดนิดตอดหน่อยอยู่ตลอด พอเป็นแฟนจริงๆ ไม่ Toxic นะคะ เดิมทีก็ชอบออดอ้อนเอาใจอยู่แล้ว นี่พี่แกก็ใจกว้างและเข้าใจเฉิงอวี๋มากๆ ตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่นก็ระมัดระวังพฤติกรรม ต่อให้จ้องจะงาบเฉิงอวี๋ลงท้องตลอดแต่ก็ดูความเต็มใจของเฉิงอวี๋ด้วย ช่วงไหนโดนบอกว่าไม่ได้นะพี่แกก็ตอบรับได้ตามที่พูดไว้จริง อย่างไรก็ตาม...ขี้หึงมากกกก ( `ε´ ) เฉิงอวี๋มามั่นใจความรู้สึกพี่แกก็เพราะมาลองนึกย้อนดูพฤติกรรมหลายสิ่งมันแสดงความขี้หึงขี้หวงออกมาชัด ตัวอย่างเช่น สถานที่สารภาพรักหรือนัดเดทเป็นที่เดียวกับที่มีความทรงจำร่วมกับแฟนเก่า บอกว่ายืมหนังสือ (ที่แฟนเก่าเฉิงอวี๋ลืมทิ้งไว้ในบ้าน) แต่เอาเล่มใหม่มาคืน พอรู้ว่าโดนปฏิบัติเหมือนหมาในบางครั้งแล้วเห็นเฉิงอวี๋เอ็นดูหมาซะเหลือเกินพี่แกก็ตั้งเป้าว่าไม่เลี้ยงหมามาแย่งความรักแน่ หึ! (≖､≖╬)

จบประมาณนี้

ยาวเหมือนกันแฮะ 5555555555 พอดีชอบไวบ์คสพ.ตัวละคร น้ำหนักเรื่องไม่หนักไม่เบาเกินไป และบุคลิกนิสัยคู่หลักก็ถูกจริตมากด้วย 

เกลียด (ชอบ) ความแอ๊บแบ๊วใสกรุบปานนางร้ายสนิมสร้อยของชางเสวียน 

เกลียด (ชอบ) ความการละครภายในเสี้ยววินาทีของฮี 

เกลียด (ชอบ) ความแพ้ยูนิฟอร์ม จะชุดเชฟหรือชุดกีฬาก็เลือดลมพลุ่งพล่าน

เกลียด (ชอบ) ความคบกันเต็มตัวปุ๊บสามีอย่างโง้น สามีอย่างงี้ สามีๆๆ อยู่ตลอด...แหม จ้าพ่อ

แล้วจากมุมเฉิงอวี๋ฮีบอบบางมาก แขนขาเล็ก หุ่นไม่หนา แต่พอปรี๊ดแตกคุณพี่ต่อยแหกค่ะ แล้วเก่งยูโดชิหัย พอจะกดคน เฉิงอวี๋สู้ไรฮีไม่ได้หรอก 555555555555 เอาเถอะ เฉิงอวี๋ก็รู้ว่าชางเสวียนชอบแอ๊บแบ๊วทำตัวน่าสงสาร เชฟเราไม่ได้ถูกหลอกหรอกนะคะ รู้สันดานดี แค่ไม่พูดมาก 555555555

เอนี่เวย์ พูดถึงชางเสวียนเยอะเพราะตรงจริต แต่ในชีวิตจริงต้องเฉิงอวี๋นี่แหละ แสนดีมาก หน้าตาดี ทำอาหารเก่ง เอาใจใส่ รักแฟน อ่อนโยน ยิ่งหมั่นไส้ชางเสวียนไปกันใหญ่ ฮึ่มฮั่ม

ภาษา/การแปล :

การเรียบเรียงประโยคมีจุดที่สะดุดอยู่เล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้กระทบการอ่าน แต่ถ้ามีการจัดเรียงหรือใช้คำสันธานในการเชื่อมให้สละสลวยกว่านี้อีกนิดจะดีมาก 

แล้วก็การใส่ฟุตโน้ต ในเรื่องมีพูดถึงการทำอาหารและวัตถุดิบเยอะพอสมควร ในฐานะคนนอกวงการที่ไม่มีความรู้ รู้สึกว่าควรเพิ่มฟุตโน้ตมาบ้าง

อื่นๆ ก็ มีคำฉีกชื่อตัวละคร ตัวเอกของเรานี่แหละ 'อวี๋' อ.อ่างอยู่ท้ายบรรทัด วี๋ โดนตบไปอยู่บรรทัดถัดไป

ช่องทางการสั่งซื้อ

>> Se-ed (Lazada)

>> Se-ed (Shopee)