(เครดิตรูปปก : https://store.jamsai.com/)
ชื่อเรื่อง : DEAD MAN SWITCH ฝ่าวิกฤตปิดสวิตช์ตาย
สถานะ : 3 เล่มจบ
สำนักพิมพ์ : everY
ผู้แต่ง : อาอีเจ
แนวเรื่อง : Survival, Horror, Fantasy, BL
ความรู้สึกหลังอ่าน
เนื้อเรื่อง :
รุ่นพี่สุดโฉด น่ากลัวตั้งแต่รูปลักษณ์ นิสัยใจคอ ยันพฤติกรรม x รุ่นน้องคนธรรมดา คนดี(เกินไป)ที่ไม่ได้โลกสวย
warning เรื่องนี้ค่อนข้างเยอะ ไม่แน่ใจว่าจะเก็บหมดหรือเปล่า ตัวละครหลักที่คอยดำเนินเรื่องสภาพจิตไม่ปกติ ธงแดงเลยอันเท่าบ้านอย่างไม่ต้องสงสัย จะลองเรียงๆ เท่าที่นึกออกดูนะคะ
🚩เลือด, การฆ่าตัวตาย, การฆ่า, การสังหารหมู่, ศพ, การใช้กำลังทำร้ายร่างกาย, คำหยาบ, การมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกัน, การมีเพศสัมพันธ์แบบกึ่งสมยอม, การคุกคามทางเพศ (พระเอกชอบพูดลามกและจับไปทั่วแบบไม่ดูสถานการณ์), ความสัมพันธ์เป็นพิษ, อาการผิดปกติทางจิต, ภาวะซึมเศร้าและหดหู่
เพิ่มเติม : มีการทำร้ายคนแก่จนตาย, ความพรของอิพี่ยองวอน นอกจากไม่ค่อยจะยอมใช้ถุงยางยังมีฉาก footjob ด้วยค่ะ (ฮยอนอึ้ง รุ่นพี่เอาตีนผมไปทำอะไร...)
ใช้การบรรยายแบบสรรพนามบุรุษที่ 1 เล่าเรื่อง โดยส่วนใหญ่จะเป็นมุมมองของชองโฮฮยอน (นายเอก) แต่นับจากเล่ม 2 ไปจะมีมุมมองของคียองวอน (พระเอก) แทรกมาบ้าง
เล่ารวบรัดแบบติดสปอยนะคะ ใครอ่านมาแค่เรื่องย่อหลังปกพึงระวังเด้อ
เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือเนื้อเรื่องหลัก (เล่ม 1-2) กับ เนื้อเรื่องเสริม (เล่ม 3)
เล่ม 1 - 2
ชองโฮฮยอนปั่นงานโต้รุ่ง พอส่งงานเสร็จก็สะโหลสะเหลหลับยาวไม่รู้เรื่อง ตื่นมาอีกทีก็มีซอมบี้เพ่นพ่านในมหาลัย สาธารณูปโภคยังพอใช้ได้อยู่แต่เน็ตใช้ไม่ได้ โทรศัพท์ไม่ได้ ตอนกำลังหนีในสภาพตั้งสติไม่ทันก็เจอผู้ชายแปลกๆ คาดแมสก์ถือขวานเปื้อนเลือดทัก ดูเหมือนจะเป็นรุ่นพี่ แต่โฮฮยอนคิดให้ตายก็คิดไม่ออกว่าไปไม่รู้จักคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่างไรก็ตาม คุณรุ่นพี่ที่บอกว่าตัวเองชื่อคียองวอนน่าขนหัวลุกเกินไป ในเมื่อเจ้าตัวบอกว่ารู้จักก็ตามน้ำไปก่อนแล้วกัน โฮฮยอนเป็นพวกอยู่เป็นและรู้จักอ่านสถานการณ์ ไม่อยากสร้างศัตรูโดยไม่จำเป็น
ความประทับใจต่อรุ่นพี่คียองวอนไม่ค่อยดีนัก (ดีก็แปลกละ...) ในสถานการณ์ที่ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย เนื้อแท้ใครเป็นยังไงเปิดเผยออกมาหมด โฮฮยอนค่อนข้างประนีประนอมและไม่อยากให้มีเรื่องวุ่นวาย พยายามรักษาความปรองดองสุดฤทธิ์ ในทางกลับกันรุ่นพี่ด่าหมดไม่สนลูกใคร โซตัสเหรอ? ด่าสวนแม่ง ใช้กำลังเหรอ? อัดแม่ง...เป็นทุ่นระเบิดเดินได้ที่คอยเกาะหนึบโฮฮยอนเป็นปลิง ไอ้ที่อุตส่าห์คอยช่วยชีวิตมันก็น่าขอบคุณอยู่หรอก แต่โฮฮยอนไม่เข้าใจเลยว่ารุ่นพี่คอยกระเตงภาระอย่างตัวเองไปเพื่ออะไร แถมพูดจากันดีๆ ไม่ได้นะ ชี้นิ้วสั่งตลอด คำพูดคำจารึก็ถ่อยสถุนฝูงสัตว์ชุกชุม ในช่วงแรก โฮฮยอนออกแนวเชื่อฟังรุ่นพี่เพราะถูกข่มขู่มากกว่า อนึ่ง สถานการณ์มันซีเรียสก็จริง ถึงอย่างนั้น ในการเล่าเรื่องมันมีมุมขำๆ อยู่นะคะ น้องฮยอนจะมีไดอะล็อกประจำที่คิดอยู่ในหัวบ่อยๆ เช่น...อาวุธในมือรุ่นพี่ไม่ได้เตะตาเลยนะ...นี่รุ่นพี่ชมหรือด่าน่ะ ซะเมื่อไหร่ ด่าอยู่เห็นๆ...ประมาณนี้ค่ะ ส่วนใหญ่รับบทตบมุก บางครั้งบางคราวฟิตจัด ชงเองตบเองเลย ขยันสุดๆ
พาร์ทเอาชีวิตรอดจะเล่าเรื่องเริ่มจากฮยอนตื่นขึ้นมาเจอโลกเปลี่ยนไป มีซอมบี้เพ่นพ่านเต็มไปหมด ต่อด้วยการเอาตัวรอดในสถานการณ์ที่จะโดนฉีกโดนทึ้งอย่างอนาถ ตั้งเป้าหมายว่าจะทำอะไร จะหนีออกไปไกลถึงขนาดไหน จะแวะไปสถานที่ไหนต่อ...ประมาณมิชชันที่กำหนดปลายทางเอาไว้และหาทางว่าเพื่อไปถึงที่นั่นจะเลือกเส้นทางไหนและหาทางฝ่าซอมบี้กับคนเห็นแก่ตัวทั้งหลายเพื่อไปให้ถึงค่ะ
ระหว่างทางฮยอนจะมีพี่ยองวอนเป็นพาร์ทเนอร์ที่พึ่งพาได้ การหนีซอมบี้เรื่องนี้สมบุกสมบันมากค่ะ ไม่มีอาวุธพิเศษใดๆ ใช้ของที่หยิบจับได้จากใกล้ๆ ทั้งนั้น ไม่มีการกลายพันธ์ุ ไม่มีพลังพิเศษ เป็นการเอาชีวิตรอดของมนุษย์ธรรมดาของแท้ ดังนั้นเลยเจ็บตัวกันตลอดเรื่อง ระหว่างทางฮยอนแทบไม่เคยมีสภาพสมบูรณ์เต็มร้อยเลย เจ็บตัวบ้าง ไข้ขึ้นจนซมบ้าง เพื่อนร่วมทางที่เจอกันระหว่างทางก็ล้มตายกันหลายต่อหลายคน ไม่ว่าจะมีสาเหตุมาจากซอมบี้หรือจากมนุษย์
สปอยสำคัญของเรื่องคือคุณพระเอก
ตั้งแต่ต้นพี่แกจะเป็นคนแปลกๆ ไอ้เรื่องทุบแหลกไม่แยกคนกับซอมบี้ไม่เท่าไหร่แต่คุณพี่เขาดูรู้ไปหมดทุกเรื่อง สถานที่แต่ละแห่งเป็นยังไง จังหวะเวลาที่เหมาะสมในการลงมืออยู่ช่วงไหน ไม่ใช่แค่ช่ำชอง แต่ยังกับรู้อนาคต แถมยังดูรู้จักฮยอนดีเกินกว่าคนเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก ตรงจุดนี้จะมีเฉลยตอนจบเล่ม 1 พอดีว่าคียองวอนติดลูปค่ะ...ตายซ้ำตายซากในลูปมาจนไม่นับแล้วว่ากี่ครั้ง เงื่อนไขการเริ่มลูปใหม่คือการตายของฮยอน ทุกครั้งที่ฮยอนตาย พี่ยองวอนจะฟื้นกลับขึ้นมาในวันแรกที่มีซอมบี้เพ่นพ่าน เป็นสาเหตุให้หมกมุ่นกับฮยอนมาก พี่ยองวอนติดลูปจนเสียสติไปแล้ว แพนิคสุดๆ ฉะนั้นฮยอนห้ามตายอีกเด็ดขาด คลาดสายตาก็ระแวง กลัวไปตายโดยที่ตัวเองไม่รู้ไม่เห็น แกเหนื่อยจะเริ่มต้นใหม่ แถมเสียดายความสัมพันธ์ด้วย ในส่วนหลังมีการอธิบายว่า ลูปก่อนๆ ความสัมพันธ์ระหว่างพี่ยองวอนกับฮยอนไม่เคยดีเท่าครั้งนี้ค่ะ (อย่างแย่คือพี่ยองวอนสติหลุดจนพยายามฆ่าฮยอนมาแล้ว เป็นแผลใจฝังเลยว่าโดนเกลียดเพราะเรื่องนี้) พอรอบนี้ฮยอนดีกับแกมาก ไม่กลัวแกจนผวาเท่าลูปก่อนๆ ยิ้มให้อีกต่างหาก พี่ยองวอนเลยไม่อยากตาย ถ้าตายทุกอย่างจะโดนรีเซ็ต
หลังรู้ความจริงและเข้าใจที่มาของพฤติกรรมพี่ยองวอน ฮยอนโอ๋พี่หนักมาก 555555 น้องมันสายใช้ไม้อ่อนสู้อยู่แล้ว พอรู้ทรอม่าพี่ก็ยิ่งดีกับพี่มันมากๆ ตั้งแต่เล่ม 2 นอกจากความกลัวโดนทุบยังมีความเห็นอกเห็นใจให้ด้วย ผ่านความลำบากด้วยกันมาก็ค่อยๆ กลายเป็นความรักไปแหละ เพียงแต่พี่ยองวอนขัดมู้ดเก่งเกิน พอได้เน้ดก็สนแต่จะเน้ด หาทางจะเน้ดอยู่ตลอด บางจังหวะจะตายหองอยู่แล้วยังมาอยากอีก สงสารฮยอนมาก เหนื่อยจะด่า ด่าไปก็ไม่สะเทือน โดนสวนหน้าหงายอีก
ตอนจบเล่ม 2 ฮยอน พี่ยองวอน กับเดอะแก๊งออกมาถึงพื้นที่ปลอดภัยสำเร็จค่ะ ซอมบี้เป็นของจริงและถูกกั้นให้อยู่ในเขตมหาลัย ถูกทรีตประมาณเป็นพื้นที่โรคระบาด ภายนอกไม่เสี่ยงเข้าไปให้ความช่วยเหลือ มีคนออกมาก็ยิงทิ้ง พวกทหารไม่รู้เรื่องรู้ราวเรื่องและทำตามคำสั่ง กว่าจะทำให้ยอมเชื่อและได้รับการช่วยเหลือ เด็กๆ พวกเราโดนยิงด้วยค่ะ สู้ชีวิตกันสุดๆ (╯︵╰,) พอถูกส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาล ในที่สุดฮยอนก็รู้สถานการณ์ข้างนอก ได้เจอครอบครัวอีกครั้ง แล้วน้องก็ไปสารภาพรักพี่ยองวอนที่ห้องผู้ป่วย
เล่ม 3
เนื้อหาหลังรอดตายว่าด้วยการใช้ชีวิตต่อ ยองวอนได้ออกจากโรงพยาบาลก่อน ส่วนฮยอนเลือดมีลักษณะพิเศษเลยถูกพาตัวไปเจาะเลือดแทบพรุนและต้องคอยให้ความร่วมมือในการช่วยทางการทำยา ซึ่งพี่ยองวอนแสดงออกชัดมากว่าไม่ชอบที่น้องโดนทรีตเป็นถุงเลือด ใครจะเป็นจะตายทำไมต้องรับผิดชอบด้วย ทำไมต้องเหนื่อยอยู่คนเดียว ซึ่งแม้ฮยอนสุขภาพแย่ลงมากแต่ก็ให้ความร่วมมือค่ะ ตัวน้องเข้ารับการรักษา พบแพทย์เพื่อฟื้นฟูจิตใจจนอาการดีขึ้นด้วย ส่วนพี่ยองวอนจะเป็นทีมต่อต้านไม่ให้ความร่วมมือ กระทั่งออกจากโรงพยาบาลก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในบ้าน ไม่ออกไปไหนเลย และเกลียดการเข้าสังคม การอยู่ร่วมกับคนอื่น (นอกจากฮยอน)
ทั้งฮยอนทั้งพี่ยองวอนยังได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ซอมบี้มากๆ ทั้งคู่ ในช่วงแรกๆ ก็จะมีปัญหากับของมีคม ดูหนังซอมบี้ดีๆ ไม่ได้ ฝันร้าย หลับไม่อิ่ม ตัวยองวอนถ้าไม่เห็นฮยอนบางทีก็จะแพนิค แต่ก็พยายามสู้ไปด้วยกันจนกระทั่งเข้าเรียนต่อ (เรียนที่อื่น เพราะมหาลัยเดิมกลายเป็นดงซอมบี้ไปแล้ว) สองคนนี้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน ค่อยๆ ประคับประคองกันไปจนตอนหลังสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติค่ะ หลังเรียนจบฮยอนเป็นพนักงานบริษัท ส่วนพี่ยองวอนเป็นศิลปิน (สายศิลป์นะคะ ไม่ใช่นักร้อง) กับเพื่อนๆ ที่รอดตายมาด้วยกันก็ติดต่อกันสม่ำเสมอและนัดเจอกันบ้าง
สปอยสำคัญของเล่ม 3 ยังคงเป็นคุณพระเอก
เฉลยว่าซอมบี้มายังไงเล่มนี้ค่ะ เกี่ยวพันกับพี่ยองวอนนั่นเอง แรกสุดยองวอนไม่คิดจะพูดออกมาเพราะกลัวโดนฮยอนเกลียด ใครเกลียดแกแกไม่สน แค่ฮยอนคนเดียวที่ไม่ได้ แต่น้องกังวลว่าพี่มันมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า ถ้าเป็นไปได้ก็อยากฟัง หลังทำใจได้ก็เล่าให้น้องฟัง...เรื่องคือพี่ยองวอนไปกินเหล้ากับเพื่อนที่ห้องทดลอง ตอนไปเข้าห้องน้ำ ด้วยความที่มืด+เมา เหมือนแกจะไปสับสวิตช์แปลกๆ อะไรเข้าทำให้เชื้อบางอย่างกลายพันธุ์และเป็นที่มาของซอมบี้
ฮยอนแสนดีมากๆ คือน้องมันไม่ได้เข้าข้างว่าพี่ทำดี พี่ทำถูก แต่พูดประมาณว่าพี่รู้สึกผิดมามากพอแล้ว อยากให้พี่ปล่อยวาง ฮยอนอยากให้ใช้ชีวิตดีๆ ต่อไปน่ะค่ะ อุตส่าห์รอดมาแล้วอะเนอะ ( ; ω ; )
เนื้อหาเล่ม 3 ส่วนใหญ่จะเป็น nc ถามว่าเยอะขนาดไหน รวมๆ กันน่าจะเกินครึ่งเล่มเลยค่ะ 5555555 ขนาดเล่ม 2 ยังไม่ได้ยืนยันสถานะพี่ยองวอนแกยังเง่นตลอดเวลา เล่ม 3 พอเป็นแฟนเต็มตัวคือกอบโกยผลประโยชน์เต็มที่ ถือว่าน้องมันตามใจตัวเอง กระเง้ากระงอดงอนทุกอย่างแล้วหาเรื่องจับถอดเป็นว่าเล่น พอเดินเรื่องด้วยมุมมองยองวอนทำให้รู้ว่าแกจงใจงี่เง่า และก็รู้ด้วยว่าน้องมันเอือม แต่แกอยากให้แฟนเอาใจ แล้วก็ชอบตอนน้องมันทำหน้าลำบากใจตอนตัวเองพล่ามไร้สาระ เลยไม่หยุด และจะกวนต่อ 5555555
ภาษา/การแปล :
อ่านลื่นไหลดีค่ะ อาจเพราะเดินเรื่องด้วยสรรพนามบุรุษที่ 1 เวิดดิ้งเลยมีความภาษาพูดอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ใช้คำแข็งทื่อไร้ความสละสลวยจนเกินไป เรื่องนี้รุ่นพี่ยองวอนปากหมามาก ด่ากราดไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ในส่วนคำพูดของคุณพี่เขาเลยมาเต็มแบบไม่ติดเซนเซอร์ เหี้ยเป็นเหี้ย แต่ก็มีขอบเขตอยู่ ไม่ได้ขึ้นมึงกู และเวลาพี่แก dirty talk นี่ก็ลุ้นว่าพี่คงไม่พูดฆวยใช่ไหมคะ...สรุปใช้คำว่า 'ไอ้นั่น' ซึ่งส่วนตัวว่าระดับภาษาประมาณนี้แหละดีแล้ว เนื่องจากเป็นเกาหลี เสียงท้ายชื่ออย่าง 'อา' (เช่นยองวอนอา) มีเก็บไว้นะคะ ส่วนคำอื่นๆ แปลปกติค่ะ เช่นพี่หรือรุ่นพี่ เอ็นดูการเรียกตัวเองว่าพี่ยองวอนมาก ตัวอย่างประโยคอย่าง 'พี่ยองวอนงอนแล้ว' เราว่าพอใช้คำว่าพี่ มันดูจั๊กจี้น่ารักๆ ดีค่ะ ถ้ามีคำไทยให้ใช้ เราอยู่ทีมแปลค่ะ ไม่ชอบทับศัพท์
ช่องทางการสั่งซื้อ
>> Jamshop
>> Shopee
>> E-Book
